4 μήνες 3 βδομάδες και 2 μέρες

Ή αλλιώς: Μέχρι που θα έφτανες για έναν φίλο;
Την είδα χτες. Πολυβραβευμένη ταινία. Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες αλλά και πολλά άλλα.
Καθηλωτική. Συγκλονιστική. Σκληρή. Με συνταρακτικές ερμηνείες. 


Τώρα φυσικά οι κινηματογραφόφιλοι θα γελάνε που την ανακάλυψα τώρα αλλά τί να πω. Δεν έτυχε. Οι μη αμερικάνικες ταινίες, παίζονται για πολύ λίγο, σε πολύ συγκεκριμένες αίθουσες στο κέντρο της Αθήνας. Εχω πολύ συγκεκριμένες πρακτικές δυσκολίες για τις συγκεκριμένες αίθουσες και έτσι χάνω τα καλά και πηγαίνω στα Χολλυγουντιανά.


24 ώρες από τη ζωή 2 φιλενάδων. Η μία προσπαθεί να πραγματοποιήσει μια παράνομη έκτρωση (εξ ου και ο τίτλος που είναι η ηλικία του εμβρύου) στην δικτατορική Ρουμανία του Τσαουσέσκου και η φίλη της την βοηθάει.  Ανθρώπινα αισθήματα και συμπεριφορές, βία, σιωπές, απλά στατικά πλάνα, χωρίς κινηματογραφικά τρυκ και πολύπλοκες λήψεις με κάμερες. Οι δύο φίλες-φοιτήτριες, ο "γιατρός" που αναλαμβάνει την παράνομη έκτρωση.  Η προχωρημένη εγκυμοσύνη, οι διαπραγματεύσεις, τα ανταλλάγματα που ζητάει από τις δύο φίλες  ο "γιατρός". Ο κίνδυνος που διατρέχουν οι εμπλεκόμενοι σε μια τέτοια παράνομη πράξη. Η κομμουνιστική Ρουμανία, το Βουκουρέστι, η φοιτητική εστία, η μαύρη αγορά, ο έρωτας, οι ανθρώπινες σχέσεις, η αμείλικτη σκληρότητα, το κέρδος.


Θα σταματήσω εδώ. Δεν θα ήθελα να χαλάσω την αγωνία εκεί προς το τέλος της ταινίας.


Από τις ελάχιστες συνταρακτικές ταινίες που έχω δει τον τελευταίο καιρό.